Edukacja i kariera

Mniej powierzchni do otwarcia wymagają drzwi harmonijkowe (łamane), w których skrzydło dzielone jest na dwa lub więcej części. Przymknięte są jak drzwi rozwieralne albo przesuwane, nie wymagają pozostawienia do ich otwarcia dużej powierzchni ściany. Niedużo też przestrzeni do otwarcia potrzeba na drzwi przesuwne naścienne; trzeba jednak zostawić miejsce na ścianie. Mało miejsca potrzebują drzwi przesuwne wkładane w ścianie, ale o nich należy wiedzieć już podczas murowania ścian działowych.

Część firm dostarcza drzwi z powierzchnią niewykończoną, dając klientowi decyzję, jak i czym to zrobić. Sposób zrobienia zależy przede wszystkim od rodzaju surowca, z jakiego wykonane są drzwi. Drewniane mogą być tylko wstępnie zrobione, zaimpregnowane, zagruntowane lub zupełnie wykonane, bejcowane i lakierowane. Najczęściej stosuje się taki rodzaj powierzchni wykończeniowej, który pozostawia widoczny rysunek słojów drewna. Można je także malować na wybrany przez klienta kolor. Częstym sposobem zrobienia drzwi z desek drewnopochodnych jest oklejanie: okleiną naturalną, czyli fornirem lub drewnopodobnym laminatem. Drzwi z takich płyt mogą być też lakierowane farbami kryjącymi.

Wybór ten zależy też od upodobań, jak i od potrzeb inwestora. Drzwi pełne odgradzają domowników od tego, co się dzieje za nimi na zewnątrz. Aby zobaczyć, kto stoi przed drzwiami, należy je otworzyć, użyć wizjera albo podejść do okna. Skrzydła bez przeszkleń są za to doskonałą przegrodą dla wścibskich sąsiadów. Drzwi przeszklone zalecane są przede wszystkim do korytarzy odciętych od światła słonecznego. Aby szyby spełniały swoją właściwość, powinny być dość spore. Ale jednak zmniejszają nasze poczucie bezpieczeństwa. Okazuje się jednak, że zupełnie niesłusznie. Zamontowane głęboko w szkieletu nie dają się bowiem wyważyć ani wypchnąć. Poza tym w drzwiach montuje się zestawy szybowe P4/16ar/4 o podwyższonej odporności na włamanie.

Pomieszczenia, w których chcemy ją szczególnie chronić, na przykład sypialnie, zwykle odgradzamy od reszty domu drzwiami pełnymi (bez okienek) albo z niewielkimi przeszkleniami lub drzwi przesuwne. Jeśli chcemy wpuścić trochę dziennego światła do korytarza bez okna, wystarczy zamontować w pomieszczeniach drzwi z dużą ilością przeszkleń albo jednolite ze szkła. Do wyboru są różne rodzaje szkła: przezroczyste, matowe, barwione, ornamentowe, a także witrażowe. Dzięki tym nieprzejrzystym doświetlimy na przykład korytarz, a jednocześnie zachowamy intymność w pokojach.

Najczęściej dodawanym materiałem do robienia drzwi jest drewno lite lub klejone. Dzięki technice sklejania warstwowego elementy z drewna klejonego są odporne na paczenie i mają kilkakrotnie większą trwałość niż elementy z drewna litego. Często używane przez producentów rodzaje drewna to: sosna, dąb, mahoń, jesion i buk.

Bezsensowne jest nabywanie drzwi przeciwpożarowych z zamiarem osadzenia ich w ścianie, która ma mniejszą odporność na ogień aniżeli one (niektóre ściany szkieletowe z drewna). Podczas ognia taka ściana ulegnie destrukcji szybciej niż skrzydła drzwiowe.
Drzwi przeciwogniowe są dość drogie, kosztują od 800 do prawie 4000 pln. Z tego powodu rzadko jeszcze osadza się je w domach jednorodzinnych, choć byłoby to uzasadnione względami bezpieczeństwa.

W cenę drzwi zazwyczaj jest wliczony zamek, fabrycznie wpuszczony w otwór w skrzydle. W drzwiach do łazienki jest to zamek otwierany za pomocą kluczyka. Są też takie, które mają klamkę bez zamka. W drzwi zewnętrzne do łazienek i WC zamiast klucza zwykle stosuje się pokrętło. Dużo drzwi zawiesza się na dwóch zawiasach, w niektórych jest jeszcze trzeci pośrodku. Niektóre zawiasy pozwalają na korygowanie zawieszenia skrzydła względem ościeżnicy. Wiele firm oferuje zawiasy, które nigdy nie trzeszczą.
Klamkę z szyldem albo rozetkami zwykle dodaje się osobno. Czasami w koszt drzwi dodane są klamki z aluminium. Chętniej jednak wybierane są te mosiężne czy stali nierdzewnej.

Najprostszym i popularnym wypełniaczem jest tak zwany plaster miodu wytworzony z… papieru. Do stworzenia tej sześciobocznej struktury dobierany jest papier sztywny i odporny na ciężar. Jego wytrzymałość jest tym większa, im bardziej jest remont suchy. Sporą zaletą papierowego plastra miodu jest minimalna kubatura i nieduży ciężar. Zapewniają one zysk w zbieraniu i spedycji. I właśnie dlatego drzwi z tym wypełnieniem są relatywnie niewysoką cenę. Ale plaster miodu ma też błędy, jeśli do środka drzwi dojdzie wilgoć, lub, co gorsza, woda, zagraża mu utrata właściwości. Pomimo to co prawda korzystnie zmniejsza on ciężar drzwi (ważą około 17 kg), ale nie stanowi konkretnej osłony dla zimna i głośności. Dlatego tam, gdzie ważne są właściwości ochronne, lepsze są drzwi z innym wypełnieniem, na przykład z płyty wiórowej, otworowej lub pełnej. Płyta otworowa zapewnia jednak, że drzwi o typowej szerokości (80 cm) ważą blisko 30 kg, a w przypadku płyty całej, około 38 kg.
Aby więc waga ramiaka większą płytą wiórową nie wpłynęło niekorzystnie na jego właściwości, wypełnienie to dodaje się na dodatkowej ramie ze sklejki. Umacnia to jeszcze strukturę drzwi.

Jeśli w którymś z innych pokoi przechowywane są łatwo palące się substancje lub wartościowe rzeczy (na przykład zbiór książek lub obrazów), także tam wskazane jest wstawienie skrzydeł drzwiowych przeciwpożarowych.

Drzwi muszą też być szczelne i posiadać na tyle dobrą izolacyjność cieplną, żeby nie uchodziło przez nie zbyt dużo ciepła. Ważne jest także, aby miały stabilną konstrukcję i szczelnie dochodziły do framugi. Drzwi to wizytówka domu. Materiał, z którego są zrobione, kolor i rodzaj wykończenia należy dobrać tak, by współgrały z wizerunkiem całego domu. Mocne i sztywne drzwi będą odporniejsze na wypaczanie się. Przy naszym odmiennym klimacie skrzydła drzwi wejściowych muszą dużo znosić. Dlatego o ich jakości zaświadcza także odporność na zmiany temperatury, opady deszczu i promienie słońca.